ประเทศไทยมีแรงงานข้ามชาติประมาณ 3 ล้านคน ส่วนใหญ่มาจากเมียนมา กัมพูชา และลาว โดยทำงานในภาคแรงงานที่คนไทยไม่ต้องการทำ เช่น ก่อสร้าง ประมง โรงงานแปรรูปอาหาร และบริการบางประเภท

แรงงานเหล่านี้มีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจไทย เพราะช่วยลดต้นทุนแรงงาน ทำให้สินค้าไทยแข่งขันได้ในตลาดโลก อย่างไรก็ตาม พวกเขามักต้องเผชิญกับปัญหาการแสวงหาประโยชน์ การล่วงละเมิดสิทธิมนุษยชน การทำงานเกินเวลา และการไม่มีเอกสารทางกฎหมาย

แม้จะมีข้อตกลงระดับภูมิภาคและการเปิดให้จดทะเบียนแรงงานอย่างถูกต้อง แต่ระบบยังไม่เอื้อต่อแรงงานมากนัก เช่น ต้องจ่ายค่าใช้จ่ายจำนวนมากให้กับนายหน้า การเข้าถึงบริการสาธารณะยังมีข้อจำกัด และยังถูกตีตราในสายตาสังคม

การมองแรงงานข้ามชาติในฐานะ “คน” มากกว่า “แรงงานราคาถูก” คือหัวใจสำคัญที่จะทำให้เกิดความเท่าเทียมและความมั่นคงในระบบแรงงานไทย